ای کاش در چشمانت تردید را دیده بودم

یا از همان اول از عشق ترسیده بودم

ای کاش آن شب که رفته بودم از آسمان ستاره بچینم

جای ستاره برایت گلایه چیده بودم

ستاره را به دستت دادم حتی نگاه هم نکردی

آن شب نمی دانی اما تا صبح لرزیده بودم

آن شب تو باخود نگفتی چه بر سر من آمد

با خود نگفتی از دست من رنجیده بوده

هنگامي كه مرا ترك گفتي

فريادي از اعماق وجودم برخاست

فريادي مانند طوفان

كه موج هاي دريا را مي شكافد

اين موج قلب من است

و آن طوفان، ترك تو!............

هرگز تو را فراموش نخواهم کرد
  حتی اگر مرا از یاد ببری
      و هرگز از تو رنجور نخواهم شد
        چرا که تو را دوست دارم
           دیوانه وار عاشقت شدم 
             چرا که مهربانی را در وجودت دیدم
                با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی
                  و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم
                    نه تو از عشق من دست می کشی
                      و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود
                        سوگند که وجود تودرسرنوشت من آمده است
                          و اگر با وجدانت اشاره کنی
                             فرسنگ ها را خواهم پیمود
                               چرا که شب عشق بسیار طولانی است
                                 و قلبم در آرزو ی تو می سوزد
                                   آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی  
                                     خورشید وجود ت پنهان می گردد 
                                        وابر های غم واندوه 
                                          مرا در بر می گیرد 
                                             و به دنیای غر یبی می برد
                                               همیشه در قلبم حضور داری
                                                و عشقت زندگیم را گلباران   کرده است
                                                  تمامی این دنیا را با قلبی پر از ارمز و راز به دنبالت طی کردم 
                                                    محبوبم همیشه به انتظار ت...

به آسمون نگاه می کنی پر از ستاره زیباست

دوست داری کدوم مال تو باشه؟

 اونی که کم نورتره رو دوست داشته باش و

به همون قانع باش

چون اون ستاره ای که از همه پررنگ تره ونوربیشتری داره

همه عاشقشن اون هم به همه نگاه می کنه واون وقت

اگه آدم خودخواهی باشی دلت رو می شکنه و ...

دلم میخواد گر یه کنم برای قتل عام گل

              برای مرگ رازقی

دلم میخواد گر یه کنم برای نابودی عشق

            واسه زوال عاشقی

دلم می خواد...........

تنگ غروب کنار ساحل تنهايی

تکيه بر سخره ای در ساحل تنهايی

خوندم اون جمله ی يادگاری روی ساحل

دوباره صدای سازم عاشقانه شد

دفتر شعرم پر از پروانه شد

رفتن خورشيد افسانه شد

مـرغ دريايی از صدای سازم ديوانه شد

ساحل با رفتن خورشيد ديوانه شد

رنگ سرخ خورشيد بر دريا عاشقانه شد

ولی باز خورشيد از نگاهم رفت

وقت تولد شب بود مرگ خورشيد

روی دسته ی گيتارم نوبت نت سياه رسيد

باهمه سياهيش زير دستم لرزيد

ولی باز صدای سازم به گوش پرنده ها رسيد ...

كاش بر ساحل رودی خاموش
عطر مرموز گياهی بودم
چو بر آنجا گذرت می افتاد
بسراپای تو لب می سودم
 كاش چون نای شبان می خواندم
بنوای دل ديوانه تو
خفته بر هودج مواج نسيم
می گذشتم ز در خانه تو
...
كاش چون ياد دل انگيز زنی
می خزيدم به دلت پر تشويش
ناگهان چشم ترا می ديدم
خيره بر جلوه زيبائی خويش

 كاش در بستر تنهائی تو
پيكرم شمع گنه می افروخت
ريشه زهد تو و حسرت من
زين گنه كاری شيرين می سوخت
كاش از شاخه سرسبز حيات
گل اندوه مرا می چيدی
كاش در شعر من ای مايه عمر
شعله راز مرا می ديدی

پاییز را دوست دارم چون فصل غم است.  

      کنار دفتر نقاشی دل

            و باران قطره های ابیش را
                 به روی جسم این احساس پاشید 

چه زیباست بخاطر تو زیستن

وبرای تو ماندن بپای تو مردن وبه عشق تو سوختن؛

وچه تلخ وغم انگیز است، دور از توبودن، برای تو گریستن؛

و به عشق و دنیای تو نرسیدن؛ ایکاش می دانستی بدون تو،

مرگ گواراترین زندگیست؛ بدون تو وبه دور ازدستهای مهربانت،

زندگی چه تلخ وناشکیباست. ایکاش می دانستی مرز خواستن کجاست،

وای کاش میدیدی قلبی راکه فقط؛

برای تو می تپد

امروز کسی محرم اسرار کسی نیست

ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست)

این شعر روی دیوار یه خونه نوشته شده بود روی یه دیوار خشت و گلی .....

ولی واقعا راسته ها اگه خوب نگاه کنی می بینی تو این دوره زمونه دیگه هیچ محرم اسراری نمی بینی که بتونی راز دلتو بهش بگی .....

یه جای دیگه دیدم نوشته بود

(هر کجا محرم شدی دست از خیانت باز دار

ای بسا محرم که با یک نقطه مجرم می شود)

وقتی که ادم فقط با یک نقطه محکوم می شه پس دیگه مطمئن باش که محرم اسرار وجود نداره.........

    

نگاهم را  به بازی می گرفت ان چشم هایت

زمانی که به تو رو کرده بودم

غریبی بوده ام با دستهایت

چه بیگانه به تو خو کرده بودم

تو یک دنیا پر از دیوار بودی

که  بین ارزوهایم نشستی

مرا با وعده شیرین فردا

چه بی احساس و نا باور شکستی

ولی اکنون  نمانده جز سرابی

زتو وز وعده های بی جوابت

برو از تو گذشتم من که باشد

به درگاه خداوندم حسابت

پر پرواز ندارم اما

دلی دارم و حسرت درناها

به هنگامی که مرغان مهاجر

در دریاچه ماه تاب . پارو می کشند

خوشا رها کردن و رفتن

خوابی دیگر . به مردابی دیگر

خوشا ماندابی دیگر . به ساحلی دیگر . به دریایی دیگر

خوشا پر کشیدن . خوشا رهایی

خوشا اگر نه رها زیستن . مردن به رهایی

آه این پرنده در این قفس تنگ نمی خواند

ستاره خاموش چشمانت

این روزها ، باور بودنت حتی برای چشمانم هم سوال

شده ؛

دراین میان ، خود را به تلاطم گردبادی نامرد می سپارم

تا تو را در تو بیابم

در سرانجام تصمیم

ناچارم که دل به امواج بیرحم دریای طوفان زده ای بسپارم

که پیش از این ، جان عاشقان را می گرفت

اما ، هرگز ندانستم چرا ؟

از غم ، چشمم پر است

 و آرزودارد قطره ای ببارد

افسوس ، که حتی ترنم اشک هم مرا می آزارد

و چیزی جز غروب جدایی را به یادم نمی آورد

پس من چیستم ؟

برگی تازه که از نهال آرزوهای جوانی جدا گشته

دستهای عاشقان را به هم می رساند ؟

شاید هم ، صدای رد پای فرشته ای در برف

که برای آشتی دادن پروانه ها به زمین بازگشته

در این هیاهو

باید که زیست ، چه با تو ؛ چه بی تو

در غربت یا آرزو و شاید هم وقتی در رویا . . .